آیا می توانید بوی ترس را حس کنید؟

احتمالاً در مورد شخصیت های خیالی یا حتی افراد واقعی و شاید حیواناتی مانند سگ و البته قاتلان دیوانه که بوی ترس می دهند، زیاد شنیده اید. اما ظاهرا هیچ کس تا به حال نتوانسته است بوی ترس را به درستی توصیف کند. مثلاً بوی ترس دقیقاً چه شکلی است؟ آیا ترس بوی کهنه و کهنه می دهد یا بوی مرموز و حتی خوشایند دارد؟

همه اینها باعث شده است که بسیاری فکر کنند که بوی ترس بیشتر استعاری است تا واقعی. اما شواهد علمی مختلف نشان می دهد که ترس در واقع دارای مولفه شیمیایی خاص خود است که ما انسان ها بدون اینکه حتی بدانیم آن را با بینی خود حس می کنیم. با این حال، دانشمندان هنوز تا حل معمای بوی ترس فاصله دارند.

به گزارش Mental Floss، در یکی از مطالعات مهم در مورد بوی ترس، محققان آلمانی در سال 2009 نمونه های عرق دو گروه از دانش آموزان را جمع آوری کردند. اولین نمونه عرق متعلق به کسانی بود که دوچرخه سواری می کردند و عرق دوم متعلق به کسانی بود که دوچرخه سواری می کردند. آنها با استرس زیادی منتظر ارائه شفاهی یک درس هستند.

گروه سوم دانش آموزان نیز در این تحقیق شرکت کردند. یک اسکنر مغز و یک ماسک اکسیژن به این گروه از داوطلبانی که روی تخت دراز کشیده بودند وصل شده بود. گروه سوم باید نمونه های عرق دو گروه از دانش آموزان را استشمام می کردند. در نیمی از تست ها، این دانش آموزان گفتند که متوجه بوی خاصی نشده اند. و حتی زمانی که آنها توانستند بوی خاصی را تشخیص دهند، نمی توانستند تفاوت بین این دو منبع عرق را تشخیص دهند. آنها گفتند که گاهی اوقات بوی ضعیف و نسبتاً ناآشنا را می‌توانستند استشمام کنند، اما هیچ‌کدام از آن‌ها تأثیر زیادی بر احساسات آنها نداشت.

  پنل OLED آیفون 14 اپل سرانجام توسط BOE به صورت محدود عرضه خواهد شد

پنی وایز، دلقک شرور رمان و فیلم It.

پنی وایز، دلقک شرور رمان و فیلم It. ظاهرا پنی وایز و دیگران واقعا می توانند بوی ترس را حس کنند.

اما اسکن مغز داستان بسیار متفاوتی را بیان کرد. نتایج اسکن مغزی داوطلبان نشان داد که مغز آنها پس از استشمام عرق دانش آموزان مضطرب که منتظر امتحان شفاهی بودند، در نواحی خاصی فعال می شود. این مناطق از مغز مسئول پردازش چیزهایی مانند همدلی، رفتار اجتماعی و حالات عاطفی هستند. در مقابل، عرق کسانی که دوچرخه سواری می کردند به هیچ وجه باعث افزایش فعالیت مغز در این مناطق نشد. این نشان داد که عرق دانش آموزان مضطرب حاوی ترکیبات شیمیایی ناشی از ترس و اضطراب است. و این بدون اینکه اثر بویایی خاصی داشته باشد و در مغز داوطلبان واکنش خاصی ایجاد کند.

در همان سال، دو روانشناس از دانشگاه رایس در هیوستون، تگزاس، در مطالعه ای مشابه، نمونه های عرق را از دو گروه از داوطلبانی که فیلم های ترسناک یا کمدی تماشا می کردند، جمع آوری کردند. نمونه های عرق سپس به گروه دیگری از داوطلبان داده شد تا در حین مشاهده مجموعه ای از تصاویر، بو بکشند. عکس ها افراد مختلفی را نشان می دهند که حالت چهره آنها به تدریج از حالت عادی به مبهم و ترسناک تغییر می کند. داوطلبان باید نمونه‌های عرق را بو می‌کردند و می‌گفتند چهره‌ها خوشحال هستند یا ترسیده‌اند.

ترس ترکیب شیمیایی خاص خود را دارد که ما انسان ها بدون اینکه بدانیم با بینی خود آن را حس می کنیم.

این داوطلبان پس از استشمام عرق بینندگان فیلم های ترسناک، چهره های ترسناک تری را در میان تصاویر شناسایی کردند. این تغییرات رفتاری بار دیگر نشان داد که عرق نه تنها حاوی اجزای شیمیایی است که احساسات را منتقل می کند، بلکه بر ادراک بصری افراد نیز تأثیر می گذارد.

  قرارداد توییتر با ایلان ماسک به حالت تعلیق درآمد

خیلی بعد، در سال 2013، روانشناسان هلندی در تحقیقات خود به نتایج شگفت انگیزی دست یافتند. آنها شواهدی یافتند که بوییدن عرق افراد ترسو نه تنها باعث ترس در افراد می شود، بلکه می تواند باعث ترس آنها از خود نیز شود. در واقع، این بدان معنی است که ترس می تواند مانند برخی از احساسات دیگر مسری باشد.

در این مطالعه، داوطلبان باید صحنه‌هایی از یک فیلم ترسناک یا کمدی «جکاس» را تماشا می‌کردند و محققان بر اساس تحقیقات قبلی نمونه‌های عرق این دو گروه را جمع‌آوری کردند. سپس از گروه دیگری خواسته شد تا نمونه‌های عرق را در طول آزمایش بصری بو کنند. در طول آزمایشات، محققان حالات چهره این گروه از داوطلبان به ویژه حرکات چشم آنها را ثبت کردند.

جالب اینجاست که حالات چهره کسانی که بوی عرق تماشاگران فیلم ترسناک را حس می کردند، حکایت از ترس یا اضطراب داشت. این در حالی است که بوی عرق از مخاطبان فیلم کمدی باعث می شود تا چهره داوطلبان تا حدودی انزجار داشته باشند. بوی عرق نیز بر رفتار داوطلبان تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، افراد هنگام استشمام عرق بینندگان فیلم های ترسناک سعی می کنند تا حد امکان بینی خود را بالا بیاورند و با ثابت نگاه داشتن، اطلاعات حسی بیشتری به دست آورند.

آنچه این چند مطالعه به طور خاص و سایر مطالعات مشابه نشان می دهد، همه نشان می دهد که ما انسان ها تنها از طریق بینایی، صدا یا لمس با یکدیگر ارتباط برقرار نمی کنیم. در عوض، ما نیز مانند سایر حیوانات، ممکن است از اجزای شیمیایی در عرق یا سایر قسمت‌های بدن خود برای انتقال احساسات استفاده کنیم.

مقاله مرتبط:

با این حال، این فرض بدون مناقشه نبوده است. در حالی که بسیاری از محققان ادعا می کنند که شواهد قطعی از فرومون ها در انسان پیدا کرده اند، دیگرانی نیز معتقدند که برای نتیجه گیری به تحقیقات بیشتری نیاز است.

  کارگزاری مفید برترین کارگزار لیگ بورس اروپا و آسیا در سال 2021 شد

فرومون ها ترکیبات شیمیایی هستند که عملکردهای زیادی در دنیای حیوانات دارند. فرمون هایی که از طریق پوست ترشح می شوند نوعی پیام شیمیایی را با خود حمل می کنند. به عنوان مثال، در بسیاری از حیوانات، فرمون ها حیوان را از حضور جنس مخالف حتی کیلومترها دورتر آگاه می کنند.

اگرچه شواهد زیادی مبنی بر تغییرات رفتاری و فیزیولوژیکی در انسان در پاسخ به این ترکیبات شیمیایی وجود دارد، اما محققان هنوز نمی دانند دقیقاً چه چیزی باعث این واکنش ها می شود؟ و مردم چگونه آن را تشخیص می دهند؟ یکی از فرضیه ها اندام جیکوبسون است. این اندام بویایی کمکی که در بسیاری از حیوانات برای تشخیص فرومون ها استفاده می شود، در برخی از انسان ها نیز وجود دارد. با این حال، ظاهراً در انسان کار نمی کند. بنابراین، هنوز باید منتظر تحقیقات آینده در این زمینه جالب باشیم.

دیدگاهتان را بنویسید