سرمایه گذاری چین در خودروهای متانولی به عنوان جایگزین تمیزتر برای خودروهای بنزینی

از آنجایی که دولت چین در تلاش برای دستیابی به اهداف بلندپروازانه کربن (به اوج انتشار تا سال 2030 و رسیدن به بی طرفی کربن تا سال 2060) است، این کشور به یکی از رهبران جهان در استفاده از وسایل نقلیه الکتریکی تبدیل شده است. اما خودروهای برقی تنها جایگزین سبزتری نیستند که کشور به دنبال آن است.

وزارت صنعت و فناوری اطلاعات چین در 16 سپتامبر سال جاری اعلام کرد که توزیع خودروهای متانولی را تسریع کرده و مدل های آنها را آزمایش خواهد کرد. روز بعد، ژانگ جیان‌هوا، مدیر اداره ملی انرژی چین، گفت که این کشور در حال بررسی راه‌های جدیدی برای جایگزینی سوخت‌های فسیلی مانند هیدروژن سبز، متانول و آمونیاک است.

متانول که اغلب الکل چوب نامیده می شود، یک ماده شیمیایی آلی ساده است که می تواند از منابع مختلفی مانند زغال سنگ، گاز طبیعی، زیست توده و دی اکسید کربن جذب شده از هوا تولید شود.

مزایای متانول به عنوان سوخت واضح است: متانول به اندازه سوخت معمولی قدرتمند است، اما سازگارتر با محیط زیست است. متانول در حال حاضر به طور گسترده در اتومبیل های مسابقه ای استفاده می شود زیرا در عین خنک نگه داشتن موتور، قدرت بیشتری می دهد. در برخی سناریوها، مانند حمل و نقل از راه دور، وسایل نقلیه متانول می توانند اقتصادی تر و قابل اعتمادتر از وسایل نقلیه الکتریکی باشند.

به گفته لزلی برومبرگ، محقق مرکز علوم پلاسما و همجوشی MIT که پتانسیل استفاده از متانول در حمل و نقل در ایالات متحده را مطالعه کرده است، موتورهای متانول می توانند از نظر کارایی با موتورهای دیزل قابل مقایسه باشند در حالی که مشکل آلایندگی دیزل را ندارند. .

برای یک دهه، سوخت متانول در چین به عنوان راهی برای حرکت صنعت خودرو به سمت آینده ای با آلودگی کمتر و وابستگی کمتر به سوخت های فسیلی مورد بحث و آزمایش قرار گرفته است، اما هنوز به مرحله پذیرش گسترده نرسیده است. اقدامات اخیر دولت، همراه با دیگر تلاش‌های دولت در سال گذشته برای پیش‌نویس استانداردهای خودروهای متانولی و حمایت از صنایع مرتبط، تأیید می‌کند که چین در مورد این سوخت جایگزین جدی‌تر است.

متانول در نهایت توجه عمومی را به خود جلب خواهد کرد زیرا خودروسازان چینی به دنبال نوآوری مخرب بعدی هستند که می‌تواند مانند خودروهای الکتریکی هم موفقیت تجاری و هم یک تقویت سیاسی برای اهداف فناوری سازگار با آب و هوای چین باشد.

آزمایشات چینی با متانول

امروزه حدود 60 درصد از متانول جهان در چین تولید و استفاده می شود و این کشور را به مقام اول جهانی تبدیل کرده است. در حال حاضر بیشتر متانول در تولید پلاستیک استفاده می شود. این کشور آزمایش یک خودروی متانولی را در سال 2012 آغاز کرد و خودروسازان را تشویق کرد تا مدل‌هایی بسازند که در شهرهای مختلف اجرا شوند و در عین حال داده‌های مربوط به اثرات اقتصادی و زیست‌محیطی آن‌ها را در شش سال آینده جمع‌آوری کنند. نتیجه این بود که خودروهای متانولی از نظر مصرف انرژی 21 درصد کارآمدتر از خودروهای بنزینی هستند، در حالی که انتشار دی اکسید کربن آنها 26 درصد کمتر است. پس از این مرحله آزمایشی، دولت ملی چین حمایت خود را از سوخت متانول در سال 2019، به ویژه در حمل و نقل عمومی، تاکسی ها و وسایل نقلیه دولتی اعلام کرد.

  طراحی iQOO 10 Pro با پشتیبانی از شارژ 200 واتی در پوستر این گوشی تایید شده است.

ژائو کای، نماینده ارشد چین در موسسه متانول، یک انجمن تجارت جهانی، گفت: متانول همچنین یک گزینه جذاب برای نیرو دادن به وسایل نقلیه سنگین مانند کامیون هایی است که مسافت های طولانی را طی می کنند.

مقالات مرتبط:

کامیون‌های برقی امروزی به باتری‌های بزرگی نیاز دارند که باعث می‌شود نسبت به کامیون‌های معمولی مقرون‌به‌صرفه‌تر باشند. اما کامیون های متانول به دلیل شباهت موتورهایشان تقریباً به اندازه کامیون های معمولی قیمت خواهند داشت. ژائو گفت: «بیشتر کامیون‌هایی که در جاده‌های چین کالا را تحویل می‌دهند، متعلق به رانندگان کامیون هستند. اگر کامیون بیش از حد گران شود، این افراد ممکن است توانایی پرداخت آن را نداشته باشند. اگر حتی نمی توانند امرار معاش کنند، چگونه می توانند حتی به اهداف بی طرفی کربن فکر کنند. این چیزی نیست که در ذهن آنها باشد.”

با این حال، توسعه خودروهای سواری متانولی در چین در مقایسه با سایر گزینه های سبز مانند خودروهای برقی کند بوده است. طی ده سال، تعداد خودروهای الکتریکی در چین از 20000 به بیش از 10 میلیون دستگاه افزایش یافت، در حالی که تعداد خودروهای متانولی از صفر به 30000 دستگاه افزایش یافت. علاوه بر این، کمتر از 200 جایگاه سوخت متانول در چین وجود دارد و همه آنها در استان هایی قرار دارند که برنامه های آزمایشی در آنجا اجرا شده است. این بدان معناست که تردد خودروهای متانولی در خارج از استان یا حتی شهری که در آن قرار دارند، عملا غیرممکن است.

ساخت آینده ایستگاه‌های سوخت‌رسانی متانول احتمالاً به حمایت دو شرکت بزرگ Sinopec و CNPC بستگی دارد که با هم بیش از نیمی از جایگاه‌ها را در چین اداره می‌کنند. آنها هنوز علاقه زیادی به ارائه خدمات مبتنی بر متانول نشان نداده اند.

دلیل مهم توسعه کند این است که خودروهای متانولی در رده خودروهای انرژی جدید قرار نمی گیرند که چین به شدت از آنها یارانه و حمایت می کند. به گفته ژائو، زمانی که چین در اوایل دهه 2000 مقررات جدید خودروهای انرژی‌زا را توسعه می‌داد، تنها خودروهایی را که برق مصرف می‌کنند (خودروهای الکتریکی خالص، خودروهای پلاگین هیبریدی و خودروهای سلول سوختی) در نظر گرفت. خودروهای متانولی که به خودروهای بنزینی سنتی نزدیکتر بودند، در این دسته قرار نگرفتند و دو دهه رشد سریع را از دست دادند.

  ساعت هوشمند هواوی واچ بادز، ساعت هوشمند 2 در 1 هواوی در ویدئوی کوتاهی رونمایی شد.

این بدان معناست که خودروهای متانول امروزی بیشتر یک آزمایش محلی هستند تا یک گزینه مناسب برای مصرف کنندگان. اما اکنون دولت های محلی بیشتری حدود 700 دلار یارانه به خریداران خودروهای متانولی و 3000 دلار برای بازسازی هایی که به پمپ بنزین ها اجازه می دهد سوخت متانول ارائه دهند، ارائه می دهند.

جیلی، بزرگترین خودروساز داخلی چین، که مالک خودروهای ولوو نیز هست، از سال 2005 خودروهای متانول تولید می کند و در سال جاری چندین مدل جدید را معرفی کرد. سخنگوی جیلی که ادعا می کند بیش از 90 درصد خودروهای متانول چین را تولید کرده است، گفت: «استفاده و گسترش خودروهای متانول، واقع بینانه ترین و مؤثرترین مسیر برای توسعه حمل و نقل پایدار و سالم است. “

خودروهای سواری متانول در مجموع 10 میلیارد کیلومتر را طی کرده اند و 19400 تن از انتشار کربن تولید شده توسط خودروهای بنزینی را حذف کرده اند.

ماشین روی متانول

این دستاوردها برای اهداف بی طرف کربن چین چه معنایی دارد؟

تغییر در تفکر در مورد متانول در حدود سال 2020 اتفاق افتاد، زمانی که رئیس جمهور چین شی جین پینگ تعهد خود را به بی طرفی کربن در مجمع عمومی سازمان ملل اعلام کرد. ژائو می‌گوید: «هدف توسعه اجتماعی چین برای بی‌طرفی کربن فرصت بزرگی ایجاد کرد: مردم ناگهان متوجه شدند که متانول یک سوخت بی‌کربن است.

متانول معمولا از سوخت های فسیلی مانند زغال سنگ و گاز طبیعی تولید می شود، اما می توان آن را از منابع تجدیدپذیر مانند زباله های کشاورزی نیز تولید کرد.

گروهی از محققان دانشگاه کالیفرنیای جنوبی حتی توانسته‌اند متانول را از دی‌اکسید کربن استخراج‌شده از جو تولید کنند. این بدان معناست که حداقل در تئوری، سوخت خودرو و همچنین سایر محصولات شیمیایی مشتق شده از متانول، می توانند به صورت کربن منفی تولید شوند.

امروزه شرکت پیشرو در زمینه تولید متانول از دی اکسید کربن یک شرکت ایسلندی به نام Carbon Recycling International (CRI) است. در سال 2015، جیلی در CRI سرمایه گذاری کرد و با آنها برای ساخت بزرگترین کارخانه تولید CO2 به سوخت در چین شریک شد. این کارخانه در طول فعالیت خود، سالانه 160 هزار تن دی اکسید کربن تولید شده از کارخانه های فولادسازی را بازیافت خواهد کرد.

پتانسیل تولید تمیز همان چیزی است که متانول را به عنوان سوخت مطلوب می کند. این نه تنها یک راه کارآمدتر برای استفاده از انرژی است، بلکه راهی برای حذف دی اکسید کربن از هوا است.

همانطور که چین وعده داده است، برای رسیدن به هدف خنثی بودن کربن تا سال 2060، نمی تواند به سادگی روی یک رویکرد مانند خودروهای الکتریکی سرمایه گذاری کند. استفاده گسترده از سوخت متانول و تولید متانول تمیز می تواند به چین کمک کند تا سریعتر به هدف خود برسد.

  آنها سامسونگ گلکسی A23 5G را با اسنپدراگون 695 و باتری 5000 میلی آمپر ساعتی معرفی کردند.

آیا متانول می تواند از ریشه های کثیف خود عبور کند؟

اما آینده همه سبز و روشن نیست. در حال حاضر، بیشتر متانول در چین هنوز از طریق سوزاندن زغال سنگ تولید می شود. در واقع، نیرو دادن به خودروها با زغال سنگ به جای نفت، که چین چندان از آن برخوردار نیست، یکی از دلایل اصلی این کشور به دنبال متانول بود. امروزه استان های چین که در آزمایش خودروهای متانول پیشرو هستند، استان هایی هستند که منابع زغال سنگ فراوانی دارند.

اما همانطور که برومبرگ می گوید، برخلاف بنزین و گازوئیل، متانول حداقل دارای پتانسیل سازگاری با محیط زیست است. امروزه تولید متانول هنوز هم می تواند ردپای کربن بالایی داشته باشد. درست مانند اکثر خودروهای الکتریکی در چین که هنوز از زغال سنگ استفاده می کنند. اما راهی برای جایگزینی متانول از زغال سنگ با متانول حاصل از انرژی های تجدیدپذیر وجود دارد.

سوخت متانول دارای معایب بالقوه دیگری است. چگالی انرژی کمتری نسبت به بنزین یا گازوئیل دارد و به مخازن سوخت بزرگتر و سنگین‌تر نیاز دارد یا رانندگان ممکن است به دفعات بیشتری پر شوند. این عوامل همچنین از استفاده متانول به عنوان سوخت هواپیما جلوگیری می کند.

علاوه بر این، متانول در اثر مصرف بسیار سمی است و زمانی که انسان استنشاق می کند یا در معرض مقادیر زیادی قرار می گیرد تا حدودی سمی است. در طول برنامه آزمایشی چینی، آسیب احتمالی یک نگرانی عمده بود، اگرچه محققان به این نتیجه رسیدند که متانول برای شرکت کنندگان سمی تر از بنزین نیست.

به جز چین، کشورهای دیگری مانند آلمان و دانمارک نیز در حال بررسی پتانسیل سوخت متانول هستند. با این حال، چین حداقل یک قدم جلوتر از سایر نقاط جهان است، حتی اگر این سوال بزرگ باقی بماند که آیا چین موفقیت خود را در تولید خودروهای الکتریکی تکرار خواهد کرد یا مانند کشورهایی مانند ایالات متحده، تلاش را متوقف خواهد کرد.

در سال 1982، کالیفرنیا یارانه هایی را به خودروسازان برای ساخت بیش از 900 خودروی متانولی در یک برنامه آزمایشی پیشنهاد کرد. دولت ریگان حتی تلاش کرد قانون سوخت موتورهای جایگزین را برای تشویق استفاده از متانول تصویب کند. اما عدم حمایت و کاهش قیمت بنزین مانع از کاوش بیشتر سوخت متانول شد و در حالی که رانندگان آزمایشی عموما از عملکرد خودروهای خود راضی بودند، از در دسترس بودن سوخت متانول و مسافت پیموده شده کمتر در مقایسه با خودروهای بنزینی شکایت داشتند. کالیفرنیا در سال 2005 به طور رسمی به استفاده از خودروهای متانولی پایان داد و از آن زمان تاکنون چنین آزمایشی در ایالات متحده انجام نشده است.

دیدگاهتان را بنویسید