سیارات زمین مانند در قبرستان های کیهانی نادرتر از آن چیزی هستند که قبلا تصور می شد

یافته های جدید دانشمندان حاکی از آن است که سیارات زمین مانند کمتر از آنچه قبلا تصور می شد در شرایط متلاطم پس از مرگ ستارگان زنده می مانند. این بدان معناست که اولین سیاره فراخورشیدی که 30 سال پیش کشف شد، می تواند شرایط عجیب تری داشته باشد.

سیاره فراخورشیدی PSR B1257+12B در سال 1992 توسط دو ستاره شناس به نام کشف شد. الکس ولستان و دیل فریل کشف شده. این سیاره جرمی مشابه زمین دارد و به دور ستاره ای غیر معمول و مرده از نوع تپ اختر می چرخد. پس از کشف این سیاره، دو سیاره فراخورشیدی دیگر مشابه جهان های سنگی منظومه شمسی پیدا شد که به دور این ستاره می چرخند.

با این حال، بزرگترین مطالعه روی تپ اخترها نشان می دهد که سیستم های حاوی این ستارگان مرده به ندرت میزبان سیاراتی شبیه زمین هستند. بنابراین می توان گفت PSRB1257+12 که ناسا آن را قبرستان کیهانی می نامد، سیستمی بسیار نادر است.

علاوه بر این، شرایط این منظومه که در فاصله 2300 سال نوری از زمین قرار دارد، به گونه ای است که توانایی آن را برای میزبانی از سیارات مشابه زمین کاهش می دهد. تپ اختر در قلب این سیستم یک بار در هر 6.22 میلی ثانیه (یا 161 دور در ثانیه) می چرخد ​​و سیارات منظومه خود را با تشعشعات مرگبار قابل تشخیص حتی از زمین بمباران می کند. شاید به همین دلیل نام این ستاره را لیچ گذاشتند. Lich به معنای مرده متحرک نام یک شخصیت خیالی شیطانی در داستان های علمی تخیلی است که دارای قدرت جادویی است.

  تست مقایسه نسل اول Qualcomm Snapdragon 8 Plus را ببینید: نتیجه Antutu 1.12 میلیون

مطالعه 800 تپ اختر توسط محققان رصدخانه Jodrell Bank بریتانیا در پنجاه سال گذشته نشان می دهد که تنها 0.5 درصد از تپ اخترها دارای سیاراتی به جرم زمین هستند. یافته های این محققان در آخرین ویرایش مجله علمی Monthly Notes of the Royal Astronomical Society منتشر شده است.

یافته‌های این مطالعه به راه‌های پیچیده‌تری برای زنده ماندن سیارات در مدار ستاره‌های تپ‌اختر منجر می‌شود. تپ اخترها، مانند همه ستارگان نوترونی، زمانی تشکیل می شوند که سوخت همجوشی هسته ای در هسته یک ستاره غول پیکر تمام شود و فشار خارجی که از فروپاشی گرانشی ستاره جلوگیری می کند از بین برود.

PSR-B1257-B12 اولین سیاره فراخورشیدی کشف شده است

PSRB1257+12b، اولین سیاره فراخورشیدی کشف شده، به دور یک ستاره مرده می چرخد.

در نتیجه این فروپاشی، یک انفجار بزرگ ابرنواختر رخ می دهد. قدرت این انفجار به حدی است که درخشندگی آن می تواند از درخشندگی تمام ستارگان کهکشان میزبان بیشتر باشد. در نهایت، پس از انفجار، آنچه از ستاره باقی می ماند، یک ستاره بسیار کوچک اما متراکم است. ستارگان نوترونی به قدری چگال هستند که گویی جرم خورشید در ستاره ای به شعاع یک شهر جمع شده است. ستارگان نوترونی از متراکم ترین ماده شناخته شده در کیهان ساخته شده اند و وزن هر قاشق چای خوری از آن می تواند 3.6 تریلیون کیلوگرم باشد.

تپ اخترها نوع خاصی از ستاره های نوترونی هستند که به دلیل سرعت چرخش بالا و میدان های مغناطیسی قوی، پرتوهای درخشانی از امواج رادیویی ساطع می کنند. کاملیا نیتو یک دانشجوی دکترا در دانشگاه منچستر می گوید:

تپ اخترها مانند فانوس های کیهانی هستند و امواجی تولید می کنند که با هر چرخش به زمین می رسند. این سیگنال ها را می توان توسط تلسکوپ های رادیویی شناسایی کرد و یک شی جذاب برای تحقیقات علمی است.

برخی از سیستم های تپ اختر ممکن است حاوی سیارات فراخورشیدی باورنکردنی باشند که در هیچ کجای جهان یافت نمی شوند. اما به نظر می رسد شرایط متلاطم تولد تپ اخترها و ادامه وجود آنها، شانس تشکیل سیارات مشابه زمین را در این منظومه ها کم می کند.

مقاله مرتبط:

نیتو بخشی از یک تیم تحقیقاتی از دانشگاه منچستر است که بزرگترین مطالعه سیارات منظومه تپ اختری تا به امروز را انجام داده است. این تیم در تحقیقات خود بر روی سیاراتی با جرم 100 برابر جرم زمین و دوره های مداری از 20 روز تا 17 سال تمرکز کردند. محققان سرانجام توانستند 10 سیاره فراخورشیدی از این دست را شناسایی کنند و به نظر می رسد سیستم PSR J2007+3120 بیشترین شانس را برای میزبانی از سیارات فراخورشیدی مشابه زمین داشته باشد. محققان بر این باورند که این تپ اختر که در فاصله 17000 سال نوری از زمین قرار دارد، می تواند میزبان دو سیاره با جرم چندین برابر زمین و دوره های مداری 1.9 سال و 3.9 سال باشد.

اما آیا سیاراتی که به دور تپ اخترها می گردند جرم و دوره مداری مشابهی دارند؟ متأسفانه ستاره شناسان شواهد کافی برای اثبات این موضوع پیدا نکردند. با این حال، این سیارات یک چیز مشترک دیگر نیز دارند: به نظر می رسد سیارات فراخورشیدی در منظومه های تپ اختری مدارهای بسیار بیضی شکل دارند. این در حالی است که مدار سیارات منظومه شمسی بیشتر شبیه یک دایره است. این سوال می تواند تفاوت بین روند شکل گیری سیارات منظومه تپ اختر و سیارات منظومه شمسی را نشان دهد. نیتو در این باره می گوید:

تپ اخترها اجسام جالب و غیرعادی هستند. دقیقاً 30 سال پیش، اولین سیاره فراخورشیدی که به دور یک تپ اختر می چرخد، کشف شد، اما ما هنوز نمی دانیم که این سیارات چگونه می توانند در چنین شرایط آشفته ای شکل بگیرند و زنده بمانند. پی بردن به فراوانی این سیارات و ویژگی های مشترک آنها اولین قدم برای حل این معما است.

دیدگاهتان را بنویسید