سیارات فراخورشیدی بزرگتر، رایج تر و قابل سکونت تر از زمین هستند

امروزه ستاره شناسان به طور مرتب سیارات فراخورشیدی را کشف می کنند. در تابستان 2022، گروهی از محققین که بر روی ماهواره نقشه برداری فراسیاره ای گذر ناسا یا پروژه TESS کار می کردند، تعدادی سیاره شگفت انگیز را در کمربندهای قابل سکونت ستارگان دیگر کشف کردند.

یکی از سیارات ذکر شده 30 درصد بزرگتر از زمین است و در کمتر از سه روز مدار ستاره ای خود را کامل می کند. سیاره دیگر 70 درصد بزرگتر از زمین است و ممکن است دارای اقیانوس عمیقی باشد. این دو سیاره فراخورشیدی متعلق به دسته ابر زمین هستند. این سیارات بزرگتر از زمین و کوچکتر از غول های یخی مانند اورانوس و نپتون هستند.

کریس ایمپیاستاد نجوم در دانشگاه آریزونا که به مطالعه هسته های یخی، کهکشان های دوردست، ماده زیست ستاره ای و سیارات فراخورشیدی می پردازد، به طور دقیق به دنبال جهان های احتمالی حاوی حیات است.

زمین در حال حاضر تنها سیاره دارای حیات در کل جهان است. بنابراین منطقی است که به دنبال حیات در سیارات مشابه زمین باشیم. علاوه بر این، تحقیقات نشان می دهد که سیارات فراخورشیدی تازه کشف شده بهترین شانس را برای یافتن حیات دارند.

ابعاد سیاره ابر زمین

ابر زمین هر سیاره سنگی بزرگتر از زمین و کوچکتر از نپتون است.

رایج و به راحتی در دسترس است

بیشتر سیارات فراخورشیدی به دور کوتوله‌های سردی می‌چرخند که جرم کمتری نسبت به خورشید دارند و بیشتر از خورشید عمر می‌کنند. به ازای هر ستاره خورشید مانند، صدها ستاره کوتوله در کیهان وجود دارد، و ابرزمین ها یافت شده اند که به دور 40 درصد از ستاره های کوتوله مشاهده شده می چرخند. بر اساس این آمار، اخترشناسان تخمین می‌زنند که احتمالاً ده‌ها میلیارد سیاره از نوع ابرزمینی در کمربند قابل سکونت ستارگان تنها در کهکشان راه شیری وجود دارد.

کمربند فرار ناحیه ای از مدار ستاره است که در آن امکان جریان یافتن آب مایع سطحی در امتداد سطح سیاره وجود دارد. از آنجایی که تمام حیات روی زمین به آب بستگی دارد، آب عنصری حیاتی برای زیست پذیری در نظر گرفته می شود.

  صفحه نمایش LTPO چیست و چگونه به صرفه جویی در مصرف باتری کمک می کند؟

بر اساس برآوردهای کنونی، نزدیک به یک سوم تمام سیارات فراخورشیدی را ابرزمین ها تشکیل می دهند که آنها را به رایج ترین نوع سیاره فراخورشیدی در راه شیری تبدیل می کند. نزدیکترین ابر زمین تنها 6 سال نوری از زمین فاصله دارد. بنابراین می توان گفت منظومه شمسی ما غیرعادی است. زیرا هیچ سیاره ای وجود ندارد که جرم آن بین جرم زمین و جرم نپتون باشد.

دلیل دیگری که چرا ابر زمین ها اهداف ایده آلی برای جستجوی حیات هستند این است که کشف و مطالعه این سیارات نسبت به سیارات هم اندازه زمین آسان تر است. ستاره شناسان برای تشخیص سیارات فراخورشیدی از دو روش استفاده می کنند: در روش اول، اثر گرانشی سیاره بر ستاره میزبان را مطالعه می کنند و در روش دوم، نوسانات مختصری در نور ستاره را هنگام عبور سیاره از مقابل آن بررسی می کنند. استفاده از هر دو روش برای شناسایی سیارات بزرگتر آسان تر است.

روش تشخیص سیاره فراخورشیدی

بیشتر سیارات فراخورشیدی توسط نوسانات نور ستاره میزبان شناسایی می شوند. در نتیجه، تشخیص سیارات بزرگتر آسان تر است.

ابر زمین ها قابلیت سکونت قابل توجهی دارند

گوتفرید ویلهلم لایب نیتسفیلسوف آلمانی بیش از 300 سال پیش معتقد بود که زمین بهترین گزینه در میان جهان های ممکن است. اخترزیست شناسان مدرن با این سوال فرضیه مشابهی را مطرح می کنند: چه چیزی یک سیاره را قابل سکونت می کند؟ طبق یافته ها، زمین لزوما بهترین جهان قابل سکونت نیست.

با توجه به فعالیت های زمین ساختی زمین و تغییر درخشندگی خورشید، آب و هوای زمین به تدریج از اقیانوس های داغ سوزان به اقیانوس های سرد در سراسر جهان تبدیل شد. زمین در بیشتر تاریخ 4.5 میلیارد ساله خود برای انسان و دیگر موجودات بزرگ غیرقابل سکونت بوده است. طبق شبیه سازی ها، زندگی و قابلیت سکونت روی زمین تنها به شانس بستگی دارد. در واقع، مردم فقط به لطف شانس زنده هستند.

  رنگ جدید پوکو اف 3 رسما معرفی شد: نقره ای مهتابی!

محققان فهرستی از پیش نیازهای حیات در سیاره را ارائه کردند. این امکان وجود دارد که سیارات بزرگتر از نظر زمین شناسی فعال باشند. ویژگی ای که دانشمندان معتقدند تکامل بیولوژیکی را تشویق می کند. بنابراین، بیشتر سیارات قابل سکونت دو برابر زمین جرم دارند و بین 20 تا 30 درصد بزرگتر هستند.

سیارات ذکر شده احتمالاً دارای اقیانوس هایی هستند که به اندازه کافی عمیق هستند تا حیات در کف دریا رشد کند و دمای متوسط ​​آنها 25 درجه سانتیگراد است. همچنین ممکن است اتمسفر این سیارات ضخیم تر از جو زمین باشد و به عنوان یک پوشش عایق عمل کند. به هر حال، چنین سیاره ای باید به دور ستاره ای قدیمی تر از خورشید بچرخد تا بتواند حیات را رشد دهد و میدان مغناطیسی قوی برای محافظت از آن در برابر پرتوهای کیهانی داشته باشد.

به گفته دانشمندان، ترکیب این ویژگی ها می تواند یک سیاره را قابل سکونت کند. طبق تعریف، سیارات فراخورشیدی بسیاری از ویژگی های یک سیاره قابل سکونت را دارند. تاکنون، ستاره شناسان ده ها سیاره فراخورشیدی را کشف کرده اند که از نظر تئوری می توانند از زمین قابل سکونت تر باشند.

اخیرا یک کشف جالب به مجموعه سیارات قابل سکونت اضافه شده است. ستاره شناسان سیاراتی را کشف کرده اند که از منظومه های ستاره ای خود به بیرون پرتاب شده اند و میلیاردها نفر از آنها در اطراف کهکشان راه شیری سرگردان هستند. اگر یک سیاره ابرزمینی از منظومه ستاره‌ای خود به بیرون پرتاب شود و اتمسفر ضخیم و سطح آبی داشته باشد، می‌تواند ده‌ها میلیارد سال زندگی کند، یعنی بسیار بیشتر از عمر زمین قبل از مرگ خورشید.

  اپل به عنوان رقیب سونی، مایکروسافت و نینتندو در صنعت بازی توصیف می شود

سیاره جدید ابر زمین

TOI-1452b یکی از ابر زمین های تازه کشف شده است. شاید اقیانوس عمیقی در این سیاره وجود داشته باشد که شرایط لازم برای توسعه حیات را داشته باشد.

کشف حیات در ابر زمین

مقاله مرتبط:

ستاره شناسان به دنبال نشانه هایی از حیات در سیارات فراخورشیدی دوردست هستند. این مصنوعات بیولوژیکی محصولات بیولوژیکی قابل شناسایی در جو سیاره هستند. تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا قبل از کشف سیارات فراخورشیدی طراحی شده بود. در نتیجه، این تلسکوپ برای مطالعات فراخورشیدی بهینه نشده است. اما این تلسکوپ می‌تواند بخشی از این تحقیقات را انجام دهد و در اولین سال مأموریت خود قصد دارد دو سیاره فراخورشیدی احتمالاً قابل سکونت را جستجو کند.

مجموعه بعدی ابر زمین ها با اقیانوس های عظیم در چند سال اخیر و تابستان امسال سیارات دیگری کشف شده اند که اهداف جذابی برای جیمز وب هستند. بهترین فرصت برای جستجوی نشانه های حیات در جو سیارات فراخورشیدی با نسل بعدی تلسکوپ های عظیم زمینی در دسترس خواهد بود. این تلسکوپ ها عبارتند از: تلسکوپ 39 متری بسیار بزرگ، تلسکوپ 30 متری و تلسکوپ ماژلان 25.4 متری. این تلسکوپ ها در دست ساخت هستند و انتظار می رود جمع آوری داده ها تا پایان دهه آینده آغاز شود.

ستاره شناسان می دانند که مواد تشکیل دهنده حیات در خارج از زمین وجود دارند. اما سیاره قابل سکونت به معنای سیاره قابل سکونت نیست. تا زمانی که محققان شواهدی از حیات در جای دیگر پیدا نکنند، حیات روی زمین احتمالاً فقط یک تصادف منحصر به فرد است.

با این حال، دلایل دیگری نیز وجود دارد که چرا یک سیاره قابل سکونت هیچ نشانه ای از حیات ندارد و این امکان وجود دارد که در سال های آینده، ستاره شناسان وقتی به دنبال سیارات فراخورشیدی می گردند، چیزی پیدا نکنند. در نهایت مردم به این نتیجه خواهند رسید که در چنین دنیای بزرگی تنها هستند.

دیدگاهتان را بنویسید