منشأ خون ما با آنچه تاکنون فکر می کردیم متفاوت است

در مطالعات بارکد خون موش، دو منبع مستقل از سلول های خون موش شناسایی شده است. اگر همین روند در انسان تایید شود، درک ما از سرطان خون، پیوند مغز استخوان و پیری سیستم ایمنی را تغییر خواهد داد.

منشا خون ما ممکن است کاملاً همان چیزی نباشد که قبلاً فکر می کردیم. طی تحقیقات پیشگامی که بر آن تکیه داشت بارکد سلولی در موش‌ها نشان داده شده است که سلول‌های خون لزوماً از یک نوع سلول بنیادی مشتق نمی‌شوند، بلکه از دو نوع سلول بنیادی گرفته می‌شوند و این ممکن است پیامدهای بالقوه‌ای برای سرطان خون، پیوند مغز استخوان و ایمونولوژی داشته باشد. فرناندو کامارگو، از برنامه سلول های بنیادی در بیمارستان کودکان بوستون، مسئول مطالعه اخیر خون در موش ها است. مقاله تحقیقاتی آنها در ژورنال Nature در 15 ژوئن 2022 منتشر شد.

کامارگو، که همچنین یکی از اعضای موسسه سلول های بنیادی هاروارد است، درباره تحقیقات اخیر می گوید:

از نظر تاریخی، مردم بر این باور بودند که بیشتر خون ما از تعداد بسیار کمی سلول می آید. سلول هایی که در نهایت تبدیل به سلول های بنیادی خون می شوند و سلول های بنیادی خون ساز نیز محسوب می شوند. ما از یافتن گروه دیگری از سلول های پیش ساز که از سلول های بنیادی مشتق نمی شوند شگفت زده شدیم. آنها بیشتر خون را در طول زندگی جنینی تا اوایل بزرگسالی تشکیل می دهند و سپس به تدریج شروع به کاهش می کنند.

اکنون محققان می‌خواهند بدانند که آیا این یافته‌ها در مورد انسان نیز صدق می‌کند یا خیر. اگر یافته‌های اخیر در موش‌ها در انسان نیز صادق باشد، سلول‌هایی که به عنوان سلول‌های پیش‌ساز پرتوان جنینی (EMPPS) شناخته می‌شوند، می‌توانند به طور بالقوه در توسعه درمان‌های جدید برای تقویت سیستم ایمنی مورد استفاده قرار گیرند. آنها همچنین می توانند راه های جدیدی را در درمان سرطان های خون، به ویژه در کودکان، هموار کنند و به نوبه خود به پیوند مغز استخوان موثرتر کمک کنند.

  سامسونگ راهبردی را برای حفظ سلطه خود در بازار گوشی های هوشمند معرفی کرده است

بارکدهای سلولی

تیم Camargo چندین سال پیش یک تکنیک مبتنی بر بارکد را توسعه داد و آن را در مجله Cell منتشر کرد. در مطالعه اخیر او و همکارانش به همان روشی که در آن زمان منتشر شده بود متوسل شدند. آنها با استفاده از آنزیمی به نام transposase ویرایشگر ژن یا CRISPR، توالی های ژنتیکی منحصر به فردی را در سلول های جنینی موش وارد کردند.

مقاله مرتبط:

این فرآیند به گونه‌ای انجام شد که سلول‌های بعدی تولید شده از سلول‌های جنینی اولیه نیز زنجیره‌های مشابهی داشته باشند. این به تیم تحقیقاتی اجازه داد تا پیدایش انواع مختلف سلول های خونی را از تولد تا بزرگسالی ردیابی کنند. کامارگو می گوید:

پیش از این افراد و گروه های مختلف چنین ابزاری را در اختیار نداشتند. از سوی دیگر، این ایده که سلول‌های بنیادی همه سلول‌های خونی را به وجود می‌آورند، چنان محکم در این زمینه جا افتاده است که هیچ‌کس سعی نمی‌کند آن را زیر سوال ببرد. با ردیابی آنچه در طول زمان برای موش ها اتفاق افتاد، ما توانستیم جنبه بیولوژیکی جدیدی را ببینیم.

آشنایی با پیری سیستم ایمنی

با ارزیابی بارکدها، محققان دریافتند که EMPPها در مقایسه با سلول‌های بنیادی خون، منبع غنی‌تری از سلول‌های لنفاوی مهم برای پاسخ‌های ایمنی هستند. سلول ها مانند در سلول ها و سلول های T. کامارگو معتقد است که کاهش تعداد EMPP ها که با افزایش سن مشاهده می شود ممکن است مکانیسم یا دلیل ضعیف شدن سیستم ایمنی افراد با افزایش سن را توضیح دهد. کامارگو توضیح می دهد:

ما اکنون در تلاشیم تا بفهمیم چرا این سلول ها در میانسالی تحلیل می روند. این به طور بالقوه می تواند به ما اجازه دهد تا آنها را برای جوان سازی سیستم ایمنی دستکاری کنیم.

از نظر تئوری، دو رویکرد و روش جوانسازی می تواند وجود داشته باشد:

  • افزایش طول عمر سلول های EMPP، شاید از طریق عوامل محرک رشد یا مولکول های سیگنال دهنده ایمنی
  • درمان سلول‌های بنیادی خون با ژن درمانی یا روش‌های دیگر برای شبیه‌تر کردن آنها به EMPP
  سونی اکسپریا 10 IV، سبک‌ترین گوشی هوشمند 5G جهان با قیمت 499 یورو به فروش می‌رسد.

خوشه های خون در موش

اولین خوشه های سلول های خونساز که در دیواره شریان نافی جنین موش بوجود می آیند. سلول های قرمز رنگ نشان دهنده سلول های پیش ساز چندگانه جنینی (EMPPS) هستند.

کشف در درمان سرطان خون

Camargo همچنین در مورد پیامدهای بالقوه برای درک بهتر مسیر درمان سرطان خون هیجان زده است. به عنوان مثال، لوسمی های میلوئیدی که بیشتر افراد مسن را درگیر می کنند، سلول های خونی میلوئیدی مانند گرانولوسیت ها و مونوسیت ها را تحت تاثیر قرار می دهند. کامارگو معتقد است که این نوع لوسمی‌ها که در افراد مسن شایع است، ممکن است از سلول‌های بنیادی خون منشأ بگیرند و از سوی دیگر، لوسمی‌های رایج در کودکان که بیشتر از نوع لوسمی لنفوئیدی هستند، ممکن است از EMPP منشاء بگیرند. او توضیح می دهد:

هدف ما درک عواقب جهش های منجر به لوسمی با نگاهی دقیق تر به اثرات سرطان سلول های بنیادی خون و EMPP در موش است. می‌خواهیم ببینیم که آیا لوسمی‌های ناشی از سلول‌های منشأ مختلف با یکدیگر متفاوت هستند یا خیر.

بهبود پیوند مغز استخوان؟

در نهایت به جنبه مهم دیگری از این مطالعه می رسیم. تشخیص وجود دو نوع سلول بنیادی در خون می تواند فرآیند پیوند مغز استخوان را متحول کند.

هنگامی که ما پیوند مغز استخوان را در موش ها امتحان کردیم، متوجه شدیم که EMPP ها به خوبی پیوند نمی زنند و پیوند آنها تنها چند هفته دوام می آورد. اگر بتوانیم برخی از ژن های مطلوب را برای بهبود فواصل بقای این سلول ها پیدا کرده و اضافه کنیم، آنگاه می توانند منبع بهتری برای پیوند مغز استخوان شوند. تعداد این سلول‌ها در اهداکنندگان جوان‌تر مغز استخوان بیشتر از سلول‌های بنیادی خون است و برای تولید سلول‌های لنفاوی در اولویت هستند. چنین سلول هایی می توانند به بازسازی بهتر سیستم ایمنی بدن و عوارض کمتر ناشی از عفونت پس از پیوند منجر شوند.

دیدگاهتان را بنویسید