ناسا دلیل ارسال پیام های مبهم وویجر 1 را کشف کرد و با یک معمای جدید روبرو شد.

وویجر 1، کاوشگر ناسا در سفری دشوار و ناشناخته به اعماق فضا است. این فضاپیما حدود 23.5 میلیارد کیلومتر از زمین فاصله دارد و همراه با وویجر 2، دوقلوی آن، دورترین اجرام ساخت بشر از سیاره ما هستند که توانسته اند به مرز منظومه شمسی و محیط بین ستاره ای برسند. در چنین فواصل زمانی، همه چیز ممکن است اشتباه شود. همچنین باید این واقعیت را اضافه کرد که وویجرها فضاپیماهای قدیمی هستند.

کاوشگرهای وویجر در سال 1970 پرتاب شدند. در نتیجه، زمانی که وویجر 1 در ماه مه سال جاری شروع به ارسال پیام‌های غیرعادی، مبهم و بی‌معنی به زمین کرد، به‌جای داده‌های تله‌متری، مهندسان ناسا می‌توانستند فضاپیما را رها کرده و بدون شک موفق‌ترین مأموریت فضایی تمام دوران را به پایان برسانند.

اما ناسا اینطور کار نمی کند. در عوض، مهندسان درگیر عیب یابی از راه دور و تعمیر کاوشگر رکورد بودند. اکنون پس از گذشت تقریباً سه ماه، آنها موفق شده اند. Voyager 1 دوباره آنلاین شده است و با کنترل زمینی بدون نقص ارتباط برقرار می کند. انگار هیچ اتفاقی نیفتاده در واقع، معلوم می شود که حتی با تاخیر ارتباطی 22 ساعته در هر طرف و مسافت میلیاردها کیلومتر، مشکل نسبتاً آسان قابل رفع است.

چه اتفاقی برای وویجر 1 افتاد؟

فضاپیمای وویجر

وویجر 1 با استفاده از آنتن با بهره بالا که در سمت چپ تصویر دیده می شود، با مهندسان ناسا روی زمین ارتباط برقرار کرد.

تا اوایل سال جاری، کاوشگر 45 ساله وویجر 1 که فضای بین ستاره‌ای را طی می‌کرد، به‌طور قابل توجهی خوب عمل می‌کرد و مجموعه‌ای از داده‌ها را ارسال می‌کرد. اما در اواخر ماه مه، سیستمی که مسئول حفظ آنتن با بهره بالای زمین است، معروف به سیستم تعیین و کنترل نگرش یا AACS، به جای گزارش های معمول در مورد سلامت و وضعیت فضاپیما، شروع به پخش داده های گیج کننده کرد. از دیدگاه ما، به نظر می‌رسد که فضاپیما به نسخه الکترونیکی آفازی مبتلا شده است. وضعیتی که باعث از دست دادن گفتار روان می شود.

  هدفون Realme Buds Air 3S با درایور 11 میلی متری، بلوتوث 5.3 و عمر باتری 30 ساعت ارائه شد.

در آن زمان، ناسا در بیانیه‌ای گفت: «به‌نظر می‌رسد داده‌ها به‌طور تصادفی تولید شده‌اند یا هیچ شرایط احتمالی AACS را نشان نمی‌دهند.» حتی برای مهندسان گیج‌کننده‌تر این بود که، علی‌رغم گزارش‌های سلامت عجیب وویجر 1، به نظر می‌رسید کاوشگر در وضعیت عالی قرار دارد. وضعیت. سیگنال های رادیویی از فضاپیما قوی و ثابت باقی ماندند. این بدان معناست که برخلاف گزارش های AACS به ناسا، آنتن همچنان به سمت زمین است.

مقالات مرتبط:

به همین ترتیب، سیستم‌های علمی Voyager 1 به جمع‌آوری و انتقال داده‌ها به طور معمول ادامه دادند، بدون اینکه تحت تأثیر مشکل عجیبی مانند AACS قرار بگیرند. مشکل هرچه که بود، سیستم Failsafe را که برای قرار دادن فضاپیما در حالت ایمن در صورت خرابی طراحی شده بود، فعال نکرد. خوشبختانه مهندسان ناسا مشکل را تشخیص دادند و توانستند کاوشگر را درمان کنند.

مهندسان دریافتند که سیستم تعریف و کنترل، داده های تله متری را از طریق رایانه ای که سال ها پیش از کار افتاده بود، ارسال می کرد. در نتیجه، کامپیوتر مرده تمام داده های خروجی را خراب می کند. تنها کاری که مهندسان ناسا باید انجام می‌دادند این بود که فرمانی را به AACS ارسال کنند تا از رایانه قوی برای ارسال داده‌های آن به زمین استفاده کند.

چالش بعدی این است که بفهمیم چه چیزی باعث شد AACS در وهله اول محاسبات را تغییر دهد. ناسا می گوید سیستم احتمالاً فرمان اشتباهی را از رایانه دیگری دریافت کرده است. اگرچه مهندسان می گویند که این یک نگرانی عمده برای سلامتی وویجر 1 نیست، اما باید مقصر واقعی را پیدا کرد و اصلاح کرد تا از وقوع چنین چیزهای عجیب و غریب در آینده جلوگیری شود.

  شیائومی در حال کار بر روی MIUI 14 است و احتمالاً آن را در 25 آگوست معرفی خواهد کرد

وویجر 1 هنوز زنده است

زحل همانطور که از وویجر 1 دیده می شود

وویجر 1 اسرار منظومه شمسی را فاش کرد که هیچ کس نمی توانست پیش بینی کند.

وویجر 1 در حال حاضر بیش از 23.4 میلیارد کیلومتر از ما فاصله دارد و هر روز فاصله بین خود و زمین را افزایش می دهد. برای مشاهده میزان این افزایش فاصله و موقعیت فعلی وویجر در فضا، می توانید به وب سایت ناسا مراجعه کنید.

در دهه گذشته، وویجر 1 در فضای بین ستاره‌ای، خارج از میدان مغناطیسی خورشید ما سفر کرده است. این میدان فضاپیما را تا حدی در برابر پرتوهای کیهانی و سایر تشعشعات بین ستاره ای محافظت می کند. همانطور که میدان مغناطیسی زمین ما را از خطر ذرات پرانرژی و تشعشعات خورشیدی محافظت می کند.

ما می دانیم که پرتوهای کیهانی در عملکرد تجهیزات الکترونیکی روی زمین اختلال ایجاد می کنند و منطقی است که انتظار داشته باشیم همین مشکل در رایانه های وویجر 1 نیز وجود داشته باشد. در واقع، وقتی یکی از این ذرات پرانرژی با سرعت بالا به تراشه رایانه برخورد کند، می تواند باعث ایجاد مشکلات کوچک شود. خطاهای حافظه که با گذشت زمان افزایش می یابد.

سوزان دادمدیر پروژه وویجر 1 و وویجر 2 در بیانیه ای در ماه مه گفت: «معمایی مانند این طبیعی است و برای این مرحله از ماموریت وویجر پذیرفته شده است. فضاپیماها حدود 45 سال سن دارند. بسیار فراتر از آنچه برنامه ریزان ماموریت انتظار داشتند. ما همچنین در فضای بین ستاره ای هستیم. محیطی با تشعشع بالا که قبلاً هیچ فضاپیمایی در آن پرواز نکرده است.»

باید دید وویجرها با چه خطرات جدیدی روبرو خواهند شد و در طول سفر به اعماق فضا چه اکتشافات جدیدی در انتظار آنهاست.

  بلیط جام جهانی قطر را از یابکس خریداری کنید

دیدگاهتان را بنویسید