ویاگرا با کاهش 70 درصدی خطر ابتلا به بیماری آلزایمر مرتبط است

طبق مطالعه ای که توسط محققان در کلینیک کلیولند انجام شد، سیلدنافیل (ویاگرا) با کاهش تقریباً 70 درصدی خطر ابتلا به بیماری آلزایمر مرتبط است. این نتیجه بر اساس تجزیه و تحلیل داده‌های بیمه سلامت بیش از 2.7 میلیون نفر است و نشان می‌دهد افرادی که این دارو را مصرف کرده‌اند در طی شش سال پیگیری نسبت به گروه کنترل بسیار کمتر به بیماری آلزایمر مبتلا می‌شوند. این دارو را مصرف کرد

توجه به این نکته ضروری است که روابط مشاهده شده از این قبیل (حتی در مقیاس بزرگ) یک رابطه علی را ثابت نمی کند. به عنوان مثال، افراد گروه سیلدنافیل ممکن است عامل دیگری داشته باشند که به آنها در کاهش خطر ابتلا به بیماری آلزایمر کمک کرده است. با این حال، محققان می گویند که همبستگی نشان داده شده در این مطالعه (علاوه بر سایر شاخص های موجود در مطالعه) برای شناسایی سیلدنافیل به عنوان یک داروی کاندید امیدوارکننده برای بیماری آلزایمر کافی است و با توجه به این نتایج، ارزیابی آن در کارآزمایی های بالینی تصادفی شده ارزشمند است. فیشونگ چنگ، نویسنده اصلی مطالعه کلینیک کلیولند، توضیح می دهد:

ما دریافتیم که مصرف سیلدنافیل خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را در افراد مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب، فشار خون بالا و دیابت نوع 2 کاهش می دهد که همه این موارد به طور قابل توجهی با خطر ابتلا به بیماری آلزایمر مرتبط هستند.

این اولین بار نیست که سیلدنافیل با پیامدهای سلامتی بهتر مرتبط است. پیش از این، این دارو در تعدادی از زمینه‌های امیدوارکننده از جمله تحقیقات در مورد مالاریا و سرطان ظاهر شده بود.

  Honor لپ تاپ های جدیدی از سری MagicBook X 2022 را معرفی می کند

با استفاده از علائم مولکولی بیماری آلزایمر، محققان از تکنیک های محاسباتی برای مطالعه اثربخشی تعدادی از داروهای مورد تایید FDA در برابر این بیماری استفاده کردند تا ببینند کدام داروهای مورد تایید FDA ممکن است در برابر علائم مولکولی شناسایی شده بیماری آلزایمر موثر باشند. از میان بیش از 1600 داروی آزمایش شده، سیلدنافیل یکی از امیدوارکننده ترین کاندیداها بود.

با توجه به اینکه ویاگرا برای درمان اختلال نعوظ و فشار خون ریوی استفاده می شود، ممکن است گیج کننده به نظر برسد. اما در گذشته شواهدی وجود داشته است که با توجه به تعاملات آن با تائو و پروتئین های آمیلوئید ممکن است فواید دیگری نیز برای سلامتی داشته باشد. پروتئین های تائو و آمیلوئید در آسیب شناسی آلزایمر نقش دارند. چنگ می گوید:

مطالعات اخیر نشان داده اند که تعامل بین آمیلوئید و تائو در بیماری آلزایمر نقش بیشتری نسبت به اثر هر یک به تنهایی دارد. ما فرض کردیم که داروهایی که شبکه‌های مولکولی آمیلوئید و تائو مشترک را هدف قرار می‌دهند باید بیشترین پتانسیل موفقیت را داشته باشند… سیلدنافیل، که در مدل‌های بالینی نشان داده شده است، به‌عنوان بهترین کاندید شناسایی شده، به طور قابل‌توجهی شناخت و حافظه را بهبود می‌بخشد.

به نظر می رسد فرضیه فوق توسط داده های بیمه سلامت تایید می شود. محققان دریافتند افرادی که سیلدنافیل مصرف می‌کنند 69 درصد کمتر از دیگران در معرض خطر ابتلا به بیماری آلزایمر هستند. این کاهش به طور قابل توجهی بیشتر از سایر داروهای مورد مطالعه در مطالعه (از جمله لوزارتان، متفورمین، دیلتیازم و گلیمپراید) بود.

مقالات مرتبط:

البته محققان تاکید می کنند که نتایج آنها رابطه علی را نشان نمی دهد، اما ممکن است حاوی شواهد امیدوارکننده باشد.

  شارژ سریع 150 واتی در گوشی های پیشرو سال آینده عرضه خواهد شد

در آزمایش‌های جداگانه‌ای که به بررسی چگونگی جلوگیری از زوال شناختی ناشی از بیماری آلزایمر توسط سیلدنافیل پرداختند، سلول‌های مغز انسان در شرایط آزمایشگاهی مورد مطالعه قرار گرفتند. نورون های تحت درمان با این دارو افزایش رشد و کاهش تجمع تائو را نشان می دهند.

البته این مراحل اولیه تحقیقات است، اما اثراتی که شرح داده شد ممکن است با کاهش خطر ابتلا به بیماری آلزایمر در گروه بیمه همراه باشد و ما باید بیشتر به این موضوع نگاه کنیم. چنگ می گوید:

ما در حال برنامه ریزی یک کارآزمایی مکانیکی (برای درک مکانیسم اثر دارو) و یک کارآزمایی بالینی تصادفی فاز دوم برای بررسی رابطه علت و فواید بالینی سیلدنافیل برای بیماران آلزایمر هستیم. ما همچنین انتظار داریم که رویکرد ما بتواند برای سایر بیماری‌های تخریب‌کننده عصبی، از جمله بیماری پارکینسون و اسکلروز جانبی آمیوتروفیک، برای تسریع در کشف دارو اعمال شود.

این یافته ها در مجله Nature Aging گزارش شده است.

دیدگاهتان را بنویسید