چگونه عینک های واقعیت افزوده جایگزین گوشی های هوشمند می شوند؟

در حال حاضر عینک های واقعیت مجازی و واقعیت افزوده در مناسبت های مختلف از آموزش گرفته تا داستان های کاربردی، بازی ها و … مورد استفاده قرار می گیرند و این فناوری به افراد کمک کرده تا برخی از وظایف خود را بهتر انجام دهند.

با نگاهی به آینده، می‌توانیم ببینیم که فناوری‌های واقعیت مجازی و واقعیت افزوده به بخش مهمی از زندگی روزمره ما تبدیل شده‌اند. انتظار می‌رود بازار ترکیبی هدست‌های واقعیت مجازی و واقعیت افزوده از سال 2021 تا 2028 حدود 10 برابر شود و این فناوری‌ها در آینده می‌توانند جایگزین ابزاری شوند که زندگی مدرن ما به شدت به آن وابسته است: گوشی‌های هوشمند.

عینک واقعیت افزوده

مطمئناً، آینده اینترنت و تأثیر آن بر زندگی ما در یک خط مستقیم آشکار نمی شود، اما مفاهیمی مانند متاورس آینده ای را نوید می دهند که می تواند زندگی ما را متحول کند. نگاه کردن به صفحه نمایش دیگر به هیچ وجه رضایت بخش نیست و اکنون قصد داریم واقعیت اطراف خود را گسترش دهیم و آن را بهتر درک کنیم. فناوری‌هایی مانند واقعیت مجازی و واقعیت افزوده می‌توانند این تمایل را برای تقویت واقعیت موجود یا فرار به واقعیتی که پذیرش آن آسان‌تر است، برآورده کنند.

چرا واقعیت افزوده (و نه واقعیت مجازی) بهترین جایگزین برای گوشی های هوشمند است؟

اگرچه واقعیت افزوده و واقعیت مجازی بینش و روان ما را به روشی مشابه دستکاری می کنند، تجربیات واقعیت مجازی بسیار غوطه ورتر هستند و ما را به یک قلمرو کاملاً جدید می برند. چنین موقعیتی در ابتدا می تواند هیجان انگیز باشد، اما در نهایت باعث می شود از دنیای واقعی فاصله بگیریم. همچنین، از آنجایی که تجربیات واقعیت مجازی به طور کامل دنیای واقعی را تار می کند، اگر برای مدت طولانی استفاده شود، می تواند حواس پرتی را به همراه داشته باشد.

در همین حال، واقعیت افزوده پلی بین دنیای واقعی و تجربه یکپارچه واقعیت مجازی ایجاد می کند. همانطور که از نام آن پیداست، این فناوری تنها با ارائه اطلاعات اضافی که ممکن است به راحتی در دسترس نباشد، تجربه ما را در دنیای واقعی گسترش می دهد. این فناوری تخیل ما را بدون قطع کامل ارتباط با دنیای واقعی غنی می کند.

دوربین آیفون 13 پرو مکس

ما می‌توانیم از گوشی‌های هوشمند یا تبلت‌های خود برای کشف محیط اطراف خود استفاده کنیم. برای مثال، می‌توانیم دوربین تلفن هوشمند خود را به سمت منوهای غذا یا تابلوهای جاده‌ای بگیریم و سپس با استفاده از برنامه‌هایی مانند Google Lens آنها را به زبان دلخواه خود ترجمه کنیم. علاوه بر این، می‌توانیم اطلاعاتی درباره ساختمان‌ها و خیابان‌های اطراف به دست آوریم یا با نقشه‌های گوگل یا اپل، مسیرهای گام به گام به مقصد را دریافت کنیم.

  نتایج خوب پردازنده شش هسته ای i5-12400 در معیارها

اگرچه واقعیت مجازی می تواند به اندازه واقعیت افزوده سرگرم کننده، مفید و تاثیرگذار باشد، اما به نظر می رسد فناوری واقعیت افزوده جایگزین آینده نگرانه تری برای گوشی های هوشمند باشد. در زیر دلایلی را در تأیید این استدلال ذکر می کنیم.

آسان برای استفاده

عینک با عینک واقعیت افزوده Oppo Air Glass

هدست های واقعیت افزوده سبک وزن هستند و استفاده از آنها بسیار آسان است زیرا به جای ایجاد یک قلمرو مجازی جدید، فقط برخی از عناصر را به دنیای واقعی اضافه می کنند. نکته دیگر این است که هدست های واقعیت افزوده از نظر رزولوشن نمایشگر محدودیتی ندارند، زیرا وقتی از آنها استفاده می کنید، باز هم می توانید دنیای واقعی را با شکوه تمام ببینید. از آنجایی که نمایشگر هدست واقعیت افزوده باید عناصر کمتری را رندر و پردازش کند، برای نیازهای پردازشی خود نیازی به سخت افزار بسیار قدرتمند نخواهد داشت و حتی می توان از قدرت پردازشی کمتری نسبت به گوشی های هوشمند در تولید چنین محصولاتی استفاده کرد. در نتیجه، بیشتر هدست های واقعیت افزوده به شکل عینک های معمولی عرضه می شوند.

در واقع، شرکت هایی مانند Oppo و Qualcomm هدست های واقعیت افزوده را به عنوان یک توسعه دهنده تلفن های هوشمند توصیف کرده اند. اگرچه این پیش بینی برای سال های آینده درست به نظر می رسد، اما معرفی این نوع محصولات در زندگی روزمره ما به جای گوشی های هوشمند باید در مسیر تکامل طبیعی باشد و به همین دلیل احتمالا چند سالی تا رسیدن به آن فاصله داریم.

آشنا شدن با یکدیگر

طراحی مفهومی عینک واقعیت افزوده

بر اساس گزارش شورای بینایی آمریکا تنها در این کشور 200 میلیون نفر برای اصلاح بینایی خود از عینک استفاده می کنند در حالی که گفته می شود تعداد افراد عینکی در جهان حدود دو میلیارد نفر است. این آمار نشان می دهد که نوع بشر رابطه نزدیکی با عینک دارد و این رابطه در چند قرن گذشته نیز حفظ شده است.

به طور کلی، مردم تمایل دارند به سمت محصولاتی گرایش پیدا کنند که حس آشنای بیشتری را ارائه می دهند، و این آشنایی با عینک به طور بالقوه می تواند یک نیروی محرکه مهم در پشت پذیرش عینک های واقعیت افزوده باشد. در این میان، اکثر کاربران واقعیت مجازی شامل گیمرها یا حرفه ای هایی هستند که از آن برای تجربه دنیاهای جدید یا یادگیری استفاده می کنند. تعداد کاربران دستگاه های واقعیت افزوده در سال 2020 تقریباً 1.5 برابر تعداد کاربران محصولات واقعیت مجازی گزارش شده است و انتظار می رود این فاصله در سال های آینده بیشتر شود.

لیوان 3 لیوان

یکی از مهم ترین عواملی که استفاده از واقعیت افزوده را حتی بدون عینک مخصوص آن افزایش می دهد، فیلترهای اپلیکیشن هایی مانند اسنپ چت، اینستاگرام، تیکتوک و … هستند. با نزدیک شدن به آینده و رایج شدن واقعیت افزوده، می توان انتظار داشت که نوع تعاملات در شبکه های اجتماعی با فناوری واقعیت افزوده نیز ترکیب شود.

  پنهان کردن وضعیت آنلاین کاربر احتمالاً در نسخه جدید WhatsApp امکان پذیر است

در چنین شرایطی، شنیدن نام افراد در یک محیط اجتماعی هیجان انگیز خواهد بود زیرا عینک های واقعیت افزوده می توانند چهره افراد را به خاطر بسپارند و آنها را به شما یادآوری کنند. بدون اینکه دیگران بدانند در مقابل چشمان شما چه اتفاقی می افتد. این یکی از مواردی است که می تواند به توسعه راه جایگزینی این نوع محصولات برای گوشی های هوشمند کمک کند.

درباره محیط زیست بیشتر بدانید

داده های واقعیت افزوده

مقاله مرتبط:

علاوه بر رشد فناوری هایی مانند واقعیت افزوده و واقعیت مجازی، می توان انتظار داشت در سال های آینده زمینه های دیگری مانند یادگیری ماشینی و هوش مصنوعی نیز پیشرفت های مهمی داشته باشند. با فرض اینکه هوش مصنوعی جهان را تحت کنترل خود قرار ندهد، شاید بتوان گفت که بینایی کامپیوتر در آینده نزدیک بهبود خواهد یافت. با این پیشرفت ها و بهره گیری از هوش مصنوعی، می توانیم اطلاعات بیشتری از محیطی که در آن قرار داریم به دست آوریم و از دریچه عینک به آن نگاه کنیم.

همانطور که انویدیا اشاره می کند، بینایی کامپیوتر، که به عنوان هوش ویدئویی نیز شناخته می شود، برای مواردی مانند شناسایی اشیا، چهره ها، حرکات، حالات چهره و جریان کلی نور استفاده می شود. بینایی کامپیوتری همراه با محاسبات ابری می تواند به طور گسترده ای در دسترس و مقرون به صرفه برای شرکت ها باشد تا عینک های واقعیت افزوده خود را بسازند.

تصور کنید که بتوانید جهان را به عنوان قهرمان فیلم مرد آهنی ببینید. همانطور که عینک های واقعیت افزوده بخشی از زندگی روزمره ما می شوند، بشریت قدرت باورنکردنی پیدا می کند که تلفن های هوشمند هرگز قادر به انجام آن نیستند.

علاقه روزافزون شرکت های بزرگ فناوری به حوزه واقعیت افزوده

اپل و عینک با واقعیت افزوده

شواهد نشان می دهد که تقریباً هر چیزی که توجه اپل را به خود جلب کند مانند طلا است. انتظار می رود این شرکت هدست واقعیت ترکیبی خود را در اواخر سال 2024 راه اندازی کند، اما علاقه اپل به واقعیت افزوده می تواند کل صنعت گوشی های هوشمند را به مسیری کاملاً جدید سوق دهد. به گفته این تحلیلگر معروف، مینگ چی کوغول فناوری کوپرتینویی قصد دارد ظرف 10 سال آینده آیفون را با عینک واقعیت افزوده جایگزین کند که با توجه به رشد این فناوری قابل قبول است.

حتی قبل از اپل، شرکت‌های کمتر شناخته‌شده‌ای مانند اوپو از عینک‌های واقعیت افزوده به عنوان محصولاتی که در آینده جایگزین گوشی‌های هوشمند خواهند شد، تبلیغ می‌کردند.

  ناسا پس از سه بار تلاش برای سوخت گیری ناموفق، موشک غول پیکر را از محل پرتاب پرتاب می کند

اجزای عینک واقعیت افزوده

در عین حال، این احتمال وجود دارد که عینک واقعیت افزوده متا ماه ها قبل از محصول واقعیت افزوده اپل عرضه شود. با توجه به هدست واقعیت مجازی بسیار موفق این شرکت، سری Oculus، می‌توان انتظار داشت که عینک‌های واقعیت افزوده آن به سطح مشابهی از موفقیت در ارائه تجربه Metaverse دست یابند.

اگرچه گوگل گلس و هولولنز مایکروسافت هنوز به طور گسترده در دسترس نیستند، اما تخصص بینایی رایانه ای این شرکت ها به آنها اجازه می دهد تا تجربیات واقعیت افزوده را با پرکاربردترین سیستم عامل های جهان از جمله اندروید و ویندوز ارائه دهند.

عینک های واقعیت افزوده چه مشکلاتی را حل نمی کنند؟

اعتیاد به گوشی های هوشمند

به احتمال زیاد واقعیت افزوده در آینده به طور قابل توجهی بر زندگی اجتماعی و شخصی ما تسلط خواهد داشت، اما مشکلات مربوط به تلفن های هوشمند امروزی ممکن است به فناوری های آینده نیز کشیده شود. این امکان وجود دارد که مردم انتظار داشته باشند که شرایطی شبیه به طلوع عصر گوشی های هوشمند را تجربه کنند، این بار با عینک های واقعیت افزوده. منطقه‌بندی یا مسدود کردن انتخابی جنبه‌های خاصی از واقعیت ممکن است در دسترس‌تر باشد، در حالی که کناره‌گیری از یک واقعیت عینی غوطه‌ور ممکن است پیچیده‌تر از فشار دادن دکمه پاور در تلفن هوشمند باشد.

البته در مسیر تسلط عینک های واقعیت افزوده بر زندگی انسان، مهندسان با چالش های مهمی روبرو هستند. به عنوان مثال، کالیبره کردن محصولات واقعیت افزوده برای افزایش دقت به زیرساخت گسترده ای از حسگرها و شبکه های بی سیم فوق سریع نیاز دارد. بهترین راه حل برای حل این مشکلات ایجاد یک شبکه جامع ماشین به ماشین (M2M) خواهد بود که در آن هر ماشین یا دستگاه با هر دستگاه دیگری تعامل خواهد داشت. علاوه بر این، تمام اشیاء فیزیکی، ساختمان ها و شاید حتی عناصر طبیعی جهان به این نوع حسگرها مجهز خواهند شد. بنابراین هر دستگاهی به جای ارسال اطلاعات به عینک واقعیت افزوده باید اشیای اطراف را شناسایی کند که این خود کار بزرگی خواهد بود. در عین حال، نگرانی های امنیتی و حفظ حریم خصوصی در مورد محصولات واقعیت افزوده اهمیت زیادی دارد.

در نهایت، حذف جهت گیری ها در هوش مصنوعی یکی از مهم ترین چالش هایی خواهد بود که مهندسان باید به آن بپردازند. برخلاف انسان ها، رایانه ها احساسات را تشخیص نمی دهند و در واقع احساس را تجربه نمی کنند. البته آموزش قضاوت و مهمتر از آن احترام به ارزش های انسانی کار دشواری خواهد بود.

دیدگاهتان را بنویسید